Gdyby ktoś mi wcześniej powiedział, że naukę w Polsce

uprawiają tylko ludzie wybitni, to z oczywistych względów nie pchałbym się do niej.

Wyjście Zabłockiego na Mydle

czyli spotkanie przeszłości z teraźniejszością

oraz wyobraźni z rzeczywistością:

 

Drużyna Nawrockiego, drużyna Czarzastego, drużyna Tuska

drużyna Kaczyńskiego, drużyna Mentzena… Chwała Wielkiej Polsce!

Uniwersytet niczym ptasi raj

gdy zakłady naukowe niczym gniazdka moszczone?

Skoro globalne ocieplenie skutkuje

długotrwałym mrozem i śniegiem, to może nie pozostaje nam nic innego, jak tylko czekać, aż się klimat oziębi.

Nie jestem laryngologiem, nie prowadzę też amatorskich badań

w przedmiotowym zakresie, nie jestem więc zainteresowany oglądaniem zawartości dziur w cudzych nosach… Czy w internecie jest jakieś narzędzie umożliwiające automatyczne ukrywanie widoczności wspomnianych dziur, eksponowanych najczęściej w ramach żenujących fotografii typu selfie?

„Osoba zidiociała” – określam równościowo

czy może „daję ciała”?

Gdzieś przeczytałem, że w etyce przywództwa ważne jest

aby liderzy promowali otwartą komunikację, aby każdy członek zespołu czuł się jako wartościowy i mógł wnosić swój wkład do wspólnego działania. I że zespół funkcjonuje najlepiej, gdy wszyscy są zaangażowani w proces decyzyjny… I znowu dopadły mnie wyrzuty sumienia – że nie angażuję się w proces decyzyjny; że nie dokładam moich starań do wspólnego działania; że nie pomnażam wartości społecznych relacji. Przypuszczam, że takie wyrzuty dopadają mnie zawsze wówczas, gdy mi się wydaje, że należę do jakiegoś zespołu.

Z rozbawieniem odnotowuję, że pan BW w prawicowych mediach

jest przedstawiany niczym pisarz Ezdrasz… A chyba przydałby się jakiś umiar.

Dba o czystość sumienia

– nie paskudzi go miłosierdziem.

Mam wrażenie, że coraz wyższy poziom kwasowości

wykazują niektóre komentarze fortepianowych mądrali do zawartości i przebiegu kolejnego odcinka konkursu chopinowskiego, czyli tego, jak to się mówi, Chopin Competition. Gdy na radiowej antenie słyszę takie dąsy i fochy, myślę sobie, że może już najwyższa jest pora, by zakończyć to cykliczne imprezowanie albo całość jego realizacji przekazać w dobre ręce sztucznej inteligencji. Niech się ona zamartwi o to światowe granie, brzdąkanie, tupanie, ziewanie. I niech nam ona wytworzy piękne, muzyczne cuda. A czy nie jest przy tym do pomyślenia, że i sam Chopin może znowu wystąpi, a przynajmniej zasiądzie na krzesełku jurora?

Powtarzanie bełkotu daje niektórym

poczucie uczestnictwa w kulturze wysokiej.

Obawiam się, że tacy ludzie, których patriotyzm i pojęcie walki

zamknęły się w towarzystwie Czterech pancernych, Sienkiewicza i Klossa, mogą być niebezpieczni na stanowiskach decyzyjnych.

Nie wiem, gdzie zaklasyfikować niektóre przykłady

śpiewu operowego. Czy rubryka pt. „Materiały psychiatryczne” będzie odpowiednia?

Z cyklu „Krótkie dialogi polityczno-uliczne”

— Rodacy!
— Brawoooo!
— Przybyłem do was…
— Niech żyjeee!
— I obiecuję…
— Hurraaa!!!

Z ogłoszeń matrymonialnych, niewymagających

Zramolały do wzięcia – za zięcia.

Jako badacz i praktyk specjalizuję się w amatorszczyźnie

Czy to powód do dumy? Nie sądzę. Czy to powód do wstydu? Nie wiem. W każdym razie roboty jest co nie miara.

Po jednej stronie bluzgi, po drugiej rżenie i rechot

— kabaretowa kuźnia elit… Tylko nie mam pewności, gdzie tu dodać cudzysłów.

Nie spodziewam się nagród za pracę twórczą

Wszak pracuję bezobjawowo.

Znam ludzi w nauce, którzy udowodnili

że zasługują na otrzymane stopnie i tytuły. Nie wiem, czy udowodnili coś ponadto.