Bo czymże są słowa, jeśli nie słowami?

Biegną powietrzem, ale kamienia nie zranią. (Tomasz a Kempis)

Większy pożytek z tego, że odwrócisz wzrok

od tego, co ci się nie podoba, i każdemu na to pozwolisz, by po swojemu myślał, niż miałbyś się oddawać kłótliwym rozmowom. (Tomasz a Kempis)

Ze względu na Stwórcę ucz się

zwyciężać siebie we wszystkim, bo tylko wtedy będziesz mógł dojść do poznania Boga. (Tomasz a Kempis)

Ja jeszcze żyję – mówi Pan – i gotów jestem

cię wesprzeć, a także pocieszyć ponad miarę, bylebyś tylko Mi zaufał i wzywał Mnie pobożnie. (Tomasz a Kempis)

Człowiek dobry i pobożny najpierw we wnętrzu porządkuje zajęcia

których na zewnątrz sam dokonać musi. (Tomasz a Kempis)

Prawdziwa niebiańska mądrość bowiem wydaje się być

bardzo marna, małą mieć wartość i niemal być zapomniana. Nie jest mądry ten, kto doniosłych rzeczy w sobie szuka i uwielbienia. Jakże wielu ustami tylko głosi kazania, a życiem daleko od tego odbiega. (Tomasz a Kempis)

Nie tylko wtedy postępujesz w duchu

kiedy cię ogarnia łaska pociechy, ale także wtedy, kiedy z pokorą, zaparciem się siebie samego i cierpliwie znosisz to, że ci ta łaska została zabrana; tak że nie osłabniesz w staraniu się o modlitwę i nie pozwolisz na to, by się pozostałe zwyczajne twoje czynności rozmyły.

Odpowiednio do tego, jak bardzo możesz i jak dobrze to rozumiesz, rób chętnie to, co do ciebie należy, i nie zaniedbuj samego siebie całkowicie dlatego, że jesteś oschły lub niepokoisz się w duchu.

Wielu bowiem jest takich, którzy natychmiast się stają niecierpliwi albo pracy zaprzestają dlatego, że im się nie najlepiej powiodło.

Przecież człowiek nie zawsze włada swoimi ścieżkami; to Bóg daje i pociesza, kiedy chce, jak wiele chce i komu chce, i to według tego, jak Mu się spodoba, a nie więcej. (Tomasz a Kempis)