Na imieninowej kartce, otrzymanej z Referatu Misyjnego

Księży Werbistów, znalazłem obok życzeń taką modlitwę:

Mój Panie i Boże,
zabierz mi wszystko, co oddala mnie od Ciebie.
Mój Panie i Boże, daj mi wszystko,
co zbliża mnie do Ciebie.
Mój Panie i Boże,
oderwij mnie ode mnie samego
i weź całkowicie na własność sobie.
Amen

(Św. Mikołaj z Flue)

Między oderwaniem a wzięciem na własność toczy się życie, w przyziemnej podróży…

Czy masz pewność, że lekceważenia życia

nie mylisz z niemożnością zniesienia jego ciężaru?

Nieraz myślę, że to perspektywa nieskończoności

odbiera mi chęci twórczego działania… Zapewne w przeciwieństwie do tych, którzy uwierzyli, że ich dzieła staną się wiekopomne.

Jeżeli ktoś pół życia spędza w łóżku wyłącznie z powodu

nawracającej depresji, niewątpliwie świadczy to o destrukcyjnym wpływie wspomnianej choroby. Ale również o socjalnym dostatku, który leżenie czyni w ogóle możliwym.

Owładnęła nią z rana

dieta zbilansowana.

Ach, ta studencka nieśmiałość! Nawet „Dzień dobry"

przez gardło przechodzi jej z trudem.

Po nadużyciu wykazał się aktem

nierównowagi.