O Bogu myślę, że jest miejscem spotkania i życia

– kochających i oczyszczonych z braku miłości.

Rzadko, ale zdarza mi się podczas zajęć ze studentami parafrazować w duchu

słowa piosenki z repertuaru „Elektrycznych Gitar”. No, i mniej więcej tak to wychodzi: Nikt mnie o nic nie zapyta, nikt mi nic nie powie. Tylko się każdy gapi, tylko się każdy gapi i nic…

Chyba znacie takich, którym dobrze się powodzi

i którzy twierdzą, że wszystko zawdzięczają własnemu talentowi, zdrowiu i wytrwałej pracy. Dlaczego nie są dla was wzorem do naśladowania?

Nie dziw się milczeniu osoby w depresji

gdy próbuje cię chronić przed myśli zarazą.

Czy w liczbie mnogiej wina po łacinie to culpa

a pojedynczo wypić można choćby przed lustrem?

Bywa, że i profesorska toga

zalatuje capem?

Kilkadziesiąt kilogramów chudego mięsa z kością

Cały mój majestat.